RAYDAN HAVAYA Notlar

  İşini Yap, İlişkini Kur! 28 Mayıs 2026 Geçtiğimiz günlerde arkadaşımın oğlu (ismi bu yazıda Talip olsun) akşam bize çaya geldi. “Bilal Amca! Biraz sohbet etmek, tecrübelerinden istifade etmek istiyorum” dedi. Rize çayını demledik, karşılıklı konuşmaya başladık. “Kaç sene oldu işe başlayalı?” “11 sene oldu amca!” “Pozisyonunda değişiklik olmadı mı?” “Yok amca, aynen devam ediyoruz. Aslında ben de onu soracaktım sana. Amirlerimden bir şey talep etmem uygun olur mu?” Talip’in bu sorusu beni gençlerle buluştuğum seminer salonlarına götürdü. “Bak” dedim. Bu soru, üniversitelerde gittiğim seminerlerde bana da soruluyordu: “THY Genel Müdürü nasıl oldunuz?” diye. Çocuklar merak ediyordu. Türkiye’nin gurur markası bir şirketin Genel Müdürü nasıl olunuyordu? Kim bilir, belki akıllarında benim okullar veya ailemin imkânları açısından ne kadar şanslı olduğum ya da kimleri araya koydurduğumun cevaplarını arıyorlardı. Cevabım hem onların şaşkınlığını hem de ümitlerini artırıyordu. “Ben” diyord...

  Emeklilik (4. Bölüm_SON) Emeklilikte Boşa Düşmemek! Bundan yaklaşık 2 yıl önce yakın bir öğretmen arkadaşım emekli olacaktı. Ona şu önerilerde bulunmuştum: -Emeklilikte haftayı, küçük veya büyük fark etmez, planla. -Bu planı mümkünse takvim tut, ona işle. -Haftada 1 gün İstanbul’un ilçelerinin tarihi yerlerini gez. -Kitap oku ama bunları sosyal medyada yaz. -Mümkünse 2 ayda 1 seminer vb. ver. Çok yoğun bir iş hayatı yaşamış üst düzey yöneticilerin emeklilikte temel sıkıntısı “boşluğa” düşmektir. “Boşluğa düşmek veya yoksunluk hissi”. THY Yeni YK Başkanımız Murat Bey, sağ olsun, ayrılmamdan 1 hafta sonra mesaj göndererek hal hatırımızı sordu. Ben de “Yoğun bir ortamdan rahat ortama geçildiğinde 'yoksunluk' hissi oluşuyor. O yüzden kendime ‘fake’ SMS ve mail atacağım 😊” diye cevap verdim. Latife bir yana, bu yönetilmesi gereken önemli bir konudur. 7/24 operasyon yapan bir şirketin Genel Müdürü olarak küçük veya büyük krizleri anlık WhatsApp gruplarından yönetiyor, tehir mesajl...

  Emeklilik (3.bölüm) Veda Mesajım Birgün Akşam Olur Genel Müdürlükte 10 yıl, THY’nin ömrünün yaklaşık %10’nu.Çalışma hayatımın yaklaşık %25’i. THY’de geçen toplam süre 17 yıl, yani çalışma hayatımın %40’i THY’de geçmiş. (SHGM) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’nden emeklilik haklarını elde ederek emekli olmadan THY’ye geçmiştim. Veda mektubumda yazdığım gibi pandemi, İstanbul havalimanına taşınma vb. sınamalar ile karşılaşmış güzel de sınavdan geçmiştik. Bu veda mektubunun ilk versiyonunu ne zaman yazmıştım. 2021 yılında. O zaman yaklaşık 5 yıldır Genel Müdürlük yapıyordum. Fakat bazı faktörler sebebi ile yeterli verimi gösteremediğime inanıyordum. Bilahare bu faktörlerin ortadan kalkması ile görevime devam ettim. Son versiyonunu da artık 2026 yılında “bir gün akşam olur biz de gideriz” diyerek 2025 yılının ikinci yarısında güncellemiş oldum. Sırrın Senin Esirindir. Özel Kalem Müdürüm İbrahim TUNÇ ile beraber İkizdere-Bayırköy'de Emekli olacağıma dair düşüncelerimi zihnen alışsınlar...

  Emeklilik Hazırlıkları (2.bölüm) Benden önceki THY Genel Müdürü Temel Kotil (Hoca) ile  Plan mı? Kader mi? Emekliye ayrıldığımda üniversiteden arkadaşım, şimdi profesör, aradı. "Bilal buluşalım," dedi. Ben de "Üsküdar’da Şemsi Paşa -Kuşkonmaz- Camii avlusunda buluşalım," dedim. Şemsi Paşa Camii'ne kuş konup konmadığı şüpheli olsa da avlusunda mermerlerin üzerine oturup sizi sarmalayan caminin verdiği huzur muhakkaktır. Emeklilik sohbetine başlayınca arkadaşım, "Sen her zaman böyle planlıydın," dedi. Ben de kendimle alakalı bu sözü hak edecek bir kanaate sahip olmadığım için örnekler istedim; bazı örnekler verdi. Bahsettikleri benim bizzat planlama maksadı ile yaptıklarım mı, yoksa hepimizin “külli irade” dediğimiz yaşadığımız kaderimiz midir? Bu derin tartışmaya girmeden şunu diyelim ki çabalarımız, gayretlerimiz muhakkak hayatımızı şekillendirmiştir. Nasip olur ise erken evlenin. Arkadaşımın bahsettikleri kuru manada bir planlamanın sonucu olmasa da...

  Bir Emeklinin İlk 100 Günü (1) Başlık arkadaşıma ait. Emekliliğin ilk ayının son günlerinde bir yemek vesilesi ile bir araya geldiğimizde “Bilal Bey, emeklilik nasıl gidiyor?” diye sordu. Sorusunda haklılık vardı. Son 10 senedir ben THY’de Genel Müdür olarak çok yoğun bir çalışma hayatı geçirmiştim; 7/24 bir operasyon yürütüyor, dünyanın 6 kıtasında uçuş yapıyor, “üzerinde güneş batmayan”, Türkiye’nin gurur markası bir şirketi yönetiyorduk. Bazen gün yetmiyordu. Biraz da diyet ile kilo vermiş olmanın görünüşü ile gençleşmiştik. Üzerimize rahatlık giymiştik. Biraz yaptıklarımı anlatınca “Yaz, Bilal Bey,” demişti, “Yaz, faydalı olur!” Tebessüm ederek “Bir emeklinin ilk 100 günü diye yaz.” Ben de üniversite yıllarında çıkardığımız dergiden sonra uzun yıllar rahat rahat yazamamanın verdiği hasretle bir yerden başlayayım dedim. Elbet bunlar benim hikâyem. Herkesin hikâyesine uymayabilir. Hayatın nelere gebe olduğunu bilmeyiz. Yarın ne olacağı kime malum? O yüzden belki erkendir yazdık...