RAYDAN HAVAYA Notlar

  AYRILIK ÇEŞMESİ AZAP ÇEKMESİN, İNŞA EDİLSİN Ayrılık Çeşmesi ve Arkasında Namazgah Bu başlığı okuyanlar "bilmeden yazmış" diyeceklerdir. Çeşme yerli yerinde ve yakın zamanda da restore edildi. Her ne kadar yanından geçen metro ve tren yolları alanını oldukça daraltmış olsa da elhak doğrudur; çeşme orada ve şimdilik ayakta... Ama yine de ısrar ediyorum: Ayrılık Çeşmesi inşa edilmelidir. Yeniden diriltilmeli, ruhunu geri kazanmalıdır. Ruhundan ayrılan çeşme hüzün doludur. Ayrılık Çeşmesinde bir uğurlama minyatürü- Ayrılık Çeşme Metro Durağı Semavi Eyice, TDV İslâm Ansiklopedisi maddesinde "Tarihî değeri çok büyük olan bu çeşme" der ve kısa bir açıklamasını yapar: ".. Sefere çıkanların buradan uğurlanması ve uğurlayıcıların da buradan ayrılmaları sebebiyle çeşmeye Ayrılık Çeşmesi denmiştir." Hacca gidenlerin uğurlandığı, Kâbe'ye gönderilen hediyelerin (Sürre alaylarının) dualarla gönderildiği, askerlerin "ya nasip, tekrar kavuşuruz" diye dualar...

  ZAMANIN SHGM GENEL MÜDÜRÜNÜN 15 TEMMUZ ANILARI Maltepe Merkez Cami-15 Temmuz Gecesi HÜRKUŞ’un SEVİNCİ YARIM KALDI 2011 yılında başladığım SHGM Genel Müdürlüğümün 5. yılıydı. Temmuz ayı, SHGM için güzel gelişmelere gebeydi. TAI’nin yaptığı Hürkuş’un sertifika çalışmaları bitmiş, son aşamaya gelmişti. SHGM olarak kendimize söz vermiştik: Ne yapıp edip Hürkuş’u sertifiye edecektik. Vaktinde Nuri Demirağ’a verilen, “Bizde bu uçakların teknik muayenesini yapacak yetkili mütehassıs (uzman) heyet ve teknik teşkilat bulunmamaktadır. Bu sebeple uçağa sertifika veremiyoruz,” sözünü ikinci defa Hürkuş için söyletmeyecektik. Hep beraber söz vermiştik. Bu hedef doğrultusunda EASA ile yürütülen ortak çalışma ile Hürkuş'u sertifiye etmiş ve belgeyi 11 Temmuz 2016’da vermiştik. TR.A.001 ile verilen HÜRKUŞ TİP SERTİFİKASI "ANKARA'DA ASKERİ UÇAKLAR UÇUYOR..." O hafta bu heyecan ile geçti. Cuma günü, her hafta olduğu gibi —ailem İstanbul'da olduğu için— İstanbul’a döndüm. Saat 2...

  RAYDAN Notlar 7- DEMİR ALMAK GÜNÜ İş Tatmini ve Arayışlar TCDD, burs ve mecburi hizmet sebebiyle okul sonrası gözümüzü açtığımız, mesleğe ilk adımımızı attığımız yerdi. Çalışmaya başladığım birimde ilk elektronik mühendisi olmama rağmen, mesleki anlamda bir türlü iş tatmini yaşayamıyordum. Ben gerçek bir mühendislik işi yapmayı bekliyordum; ancak çalıştığım birimde o dönem böyle bir çalışma alanı yoktu. Bu yöndeki kısmi girişimlerimiz de ne yazık ki akim kalmıştı. Okul arkadaşlarımın çalıştığı iş yerlerine gidiyordum; devre dizayn ediyorlar, yeni projeler geliştiriyorlardı. Ben ise çok nadiren elektronik devrelerle ilgili iş yapabiliyordum. Şantiyeler ise genel kontrol süreçleri dışında mühendisliğe pek bir katkı sağlamıyordu. Haftalar geçtikçe kendi kendime, "Ben ne yapıyorum? Acaba bende mi bir eksiklik var?" diyordum. 📌 Arayış Dönemi ve Baba Nasihati Kısacası, iş açısından mutlu değildim. Sosyal olarak üniversitedeki arkadaşlarımla ilişkilerimi devam ettirebilmek amac...