Emeklilik (4. Bölüm_SON)





Emeklilikte Boşa Düşmemek!


Bundan yaklaşık 2 yıl önce yakın bir öğretmen arkadaşım emekli olacaktı. Ona şu önerilerde bulunmuştum:

-Emeklilikte haftayı, küçük veya büyük fark etmez, planla.

-Bu planı mümkünse takvim tut, ona işle.

-Haftada 1 gün İstanbul’un ilçelerinin tarihi yerlerini gez.

-Kitap oku ama bunları sosyal medyada yaz.

-Mümkünse 2 ayda 1 seminer vb. ver.

Çok yoğun bir iş hayatı yaşamış üst düzey yöneticilerin emeklilikte temel sıkıntısı “boşluğa” düşmektir. “Boşluğa düşmek veya yoksunluk hissi”. THY Yeni YK Başkanımız Murat Bey, sağ olsun, ayrılmamdan 1 hafta sonra mesaj göndererek hal hatırımızı sordu. Ben de “Yoğun bir ortamdan rahat ortama geçildiğinde 'yoksunluk' hissi oluşuyor. O yüzden kendime ‘fake’ SMS ve mail atacağım 😊” diye cevap verdim. Latife bir yana, bu yönetilmesi gereken önemli bir konudur. 7/24 operasyon yapan bir şirketin Genel Müdürü olarak küçük veya büyük krizleri anlık WhatsApp gruplarından yönetiyor, tehir mesajları SMS ile geliyor, günde onlarca mail alıyorsunuz. Hatta cep telefonunuz ile her an aranabilirsiniz diye maalesef kol mesafesinde yatıyorsunuz. Gün geliyor bu aktiviteler bir anda kesiliyor. Her 15 dakikada bir baktığınız ve sık sık çalan iş telefonunuz sessizleşmiş. Yani hayatınızın büyük bir aktivitesi kayıp. İşte bu alanı yeni aktiviteler ile doldurmanız gerekir. Peki ne yaptım?

Emeklilik Aktiviteleri:


-Öncelikle sosyal medya hesaplarımı düzenledim. X hesabımı kısa mesaj, Linkedin'i yazılarım ve Instagram hesabımı gezi mesajlarım için ayırdım. Yıllar önce arkadaşıma verdiğim "oku-yaz, gez-yaz" önerisini yerine getirmiş oldum. Böylelikle cep telefonum ile alışılagelmiş “muhabbeti” sürdürmüş oldum.

-Haftada 1 günümü bir şirketimizin devam eden YK Başkanlığına ayırdım. Şirkete gidiyorum, böylelikle iş hayatına yumuşak iniş yaptım.

-İlçemden başlayarak haftada 1 gün, tarihi bağlantısını yapay zekâdan faydalanarak gezmeye ve Instagram’da yayınlamaya başladım. 20 yıldan fazladır yaşadığım ilçenin ne kadar fazla geçmişi varmış meğer!

-” Yoksunluk” hissi oluşmaması için cep telefonumda takvim uygulamasını aktif olarak kullanıyorum.

-İki ayda bir Osmanlı tarihi ile irtibatlı şehir ve ülkeleri ziyaret planı yaptım.

-Eskiden iyi kitap okur ve günlük tutardım. Faydalı kısımları Linkedin'de yayınlamayı, ‘Raydan’ başlamayı planlıyorum.

-Prof. Dr. Şahin Karasar Hocanın rektör olduğu zamanda Maltepe Üniversitesinde 1 dönem yüksek lisans öğrencilerine, biraz da emeklilik dönemine hazırlık amacı ile havacılık dersi vermiştim. Emekli olan arkadaşlara, en azından haftada yarım gün eğitim kuruluşlarında ders vermelerinin faydalı olacağını defalarca söylemiştim. Eğitim ve seminer de yapılabilecekler listesinde elbette.

Prof.Dr. Şahin KARASAR Hoca'dan ders plaketini alırken


Görüldüğü gibi emeklilik de güzel geçirilebilir. Görelim Mevla'm neyler, neylerse güzel eyler.

Artık bu seriyi Alvarlı Efe’nin sözleri ile bitirelim: Can bula cananı, Bayram o bayram ola.

Canan'a ulaşmanız dileği ile Kurban Bayramınız mübarek olsun.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Resim
ULAŞIM AŞ- 1 "MEKTEPTE" İŞE BAŞLAMAK Hani geriye dönüp baktığınızda “Hayatımın dönüm noktası” dersiniz ya... İşte sonradan iş hayatıma baktığımda, İstanbul Ulaşım A.Ş.’de (bugünkü adıyla Metro İstanbul) işe başlamak benim hayatımda tam olarak böyle dönüm noktasıydı. Kısacası benim için bir “mektep” olmuştu. B ugün aradan 30 yıl geçmesine rağmen Ulaşım A.Ş.’deki çalışma arkadaşlarımızla kurduğumuz (sağ olsun Ali Aykanat Bey oluşturmuştu) WhatsApp grubunun ismi hâlâ “Ulaşım Mektebi”dir. Bu “mektep”den nice arkadaşlar yetişti. Bir çok üst yönetici oldu bu arkadaşlardan. Demiryolu sektöründe bir ekolu oluşturdular, yerli tramvayı yaptılar, sinyalizasyonu yerlileştirdiler, üç arkadaşımız da  TCDD’de Genel Müdür oldu. Biz de onların sevinci ile uçtuk.:) İstanbul Ulaşım AŞ’de yetişen arkadaşların güzel bir iş ahlakı oluşturduğunu bu geleneğin bugüne kadar da sürdüğünü söylersem abartı olmaz. “Ulaşım Mektebi”ne İlk Adım Peki ben bu “mektebe” nasıl girdim? “Demir Almak Günü” yazımda...
Devamı
Resim
  RAYDAN Notlar 7- DEMİR ALMAK GÜNÜ İş Tatmini ve Arayışlar TCDD, burs ve mecburi hizmet sebebiyle okul sonrası gözümüzü açtığımız, mesleğe ilk adımımızı attığımız yerdi. Çalışmaya başladığım birimde ilk elektronik mühendisi olmama rağmen, mesleki anlamda bir türlü iş tatmini yaşayamıyordum. Ben gerçek bir mühendislik işi yapmayı bekliyordum; ancak çalıştığım birimde o dönem böyle bir çalışma alanı yoktu. Bu yöndeki kısmi girişimlerimiz de ne yazık ki akim kalmıştı. Okul arkadaşlarımın çalıştığı iş yerlerine gidiyordum; devre dizayn ediyorlar, yeni projeler geliştiriyorlardı. Ben ise çok nadiren elektronik devrelerle ilgili iş yapabiliyordum. Şantiyeler ise genel kontrol süreçleri dışında mühendisliğe pek bir katkı sağlamıyordu. Haftalar geçtikçe kendi kendime, "Ben ne yapıyorum? Acaba bende mi bir eksiklik var?" diyordum. 📌 Arayış Dönemi ve Baba Nasihati Kısacası, iş açısından mutlu değildim. Sosyal olarak üniversitedeki arkadaşlarımla ilişkilerimi devam ettirebilmek amac...
Devamı
Resim
  AYRILIK ÇEŞMESİ AZAP ÇEKMESİN, İNŞA EDİLSİN Ayrılık Çeşmesi ve Arkasında Namazgah Bu başlığı okuyanlar "bilmeden yazmış" diyeceklerdir. Çeşme yerli yerinde ve yakın zamanda da restore edildi. Her ne kadar yanından geçen metro ve tren yolları alanını oldukça daraltmış olsa da elhak doğrudur; çeşme orada ve şimdilik ayakta... Ama yine de ısrar ediyorum: Ayrılık Çeşmesi inşa edilmelidir. Yeniden diriltilmeli, ruhunu geri kazanmalıdır. Ruhundan ayrılan çeşme hüzün doludur. Ayrılık Çeşmesinde bir uğurlama minyatürü- Ayrılık Çeşme Metro Durağı Semavi Eyice, TDV İslâm Ansiklopedisi maddesinde "Tarihî değeri çok büyük olan bu çeşme" der ve kısa bir açıklamasını yapar: ".. Sefere çıkanların buradan uğurlanması ve uğurlayıcıların da buradan ayrılmaları sebebiyle çeşmeye Ayrılık Çeşmesi denmiştir." Hacca gidenlerin uğurlandığı, Kâbe'ye gönderilen hediyelerin (Sürre alaylarının) dualarla gönderildiği, askerlerin "ya nasip, tekrar kavuşuruz" diye dualar...
Devamı