RAYDAN HAVAYA Notlar

  RAYDAN Notlar-6: ADIM ADIM İNŞA EDİLMEK Ali Fuat Paşa İstasyon-Şantiye hayatından-1990 Elektroniğin Abisinden Detay Öğrenmek Elektronik Atölyesinde çalışırken atölyeye İTÜ mezunu elektronik mühendisi başladı. Bizden 10 yaş büyük olduğu için ona " N. Abi" diyorduk. Bobin, kondansatör, transistör ve elektronik sistemleri detaylı olarak biliyor; işin teorik kısımlarına da oldukça hakim görüyordu. Artık atölyede ona yardım ediyor ve ondan öğrenmeye çalışıyordum. Ara sıra fırça atıyordu ama olsun, abimizdi; hiç alınmıyorduk. Hamsiköy'lü Hasan Usta da pratik işlerde bize yardımcı oluyordu. Bir şeyler yapıyor olsak da mühendis olarak çok tatmin olduğumu söyleyemezdim. Yılanların Kovaladığı Mühendis Bir süre sonra görevlendirmemiz Bozüyük Şantiyesine çıktı. Hatlarda elektrifikasyon yapılmasıyla birlikte sinyal kabloları yere alınıyor, ray devreleri hatta değişiyordu. Bozüyük şantiyesinde, istasyonun bir tren yoluna park edilmiş ve bu amaçla modifiye edilmiş bir vagonda kalıyord...

  RAYDAN Notlar-5:  2N3055'den 5N'e 2N3055'den 5N'e Çok gizemli bir başlık olmuş olabilir. Matematikçiler hemen "Acaba 2N+3=5N mi yaptı?" deseler de durum daha karmaşık ve felsefi olabilir. Şairin, “ Niçin, niçin, niçin, niçin kuyuya düşen çocuk niçin ölmesin ” ** çağrısı gibi; bu soru benim iş hayatımda derin bir yer etmiştir. Mühendis Ne Yapacaktı? 37 önce çalıştığım Elektronik Labaratuvarı önünde 2026 yılında hatıra fotosu Müdür yardımcımın, kendisinden iş istememin üzerine “O zaman elektronik laboratuvarına git” deyişiyle Elektronik Atölyesine gitmiştim. Şefimiz ve çalışan arkadaşlar tekniker veya teknisyen idi; ben ise oranın ilk mühendisiydim. Mühendis ne yapacaktı? Zaten işleri yıllardır teknisyenler yapıyor, gelen arızalı cihazları onarıyorlardı. Mühendisten istenen bir iş var mıydı? Tamirat yapıldığı için kendime bir iş çıkarmaya çalışıyor, bir şeyler öğrenmek için çabalıyordum. Önce ortalıkta duran, erişebildiğim bazı teknik kitapları incelemek ist...

  RAYDAN Notlar-4:  RAYA ve YOLA DİKKAT Raya ve Yola Dikkat “Dikkat et! Kıçı raya değen bir daha ayrılamaz.” Demiryolcuların sözlü kültüründe çok yaygın olan bu ifadeyi bana göreve başladığım gün Müdür Yardımcım hoş geldin amacı ile sevecen bir üslupla söylemişti. İstanbul’a, TCDD 1. Bölge Başmüdürlüğü Tesisler Müdürlüğüne tayinim çıkmıştı. Haydarpaşa’daki o tarihi TCDD binasında, 15 Haziran 1989 günü işe başladım. Her yeni memura yapıldığı gibi bana da bir odada, üzerinde telefon olan bir masa verdiler. Günlüğüme ilk gün için aynen şöyle yazmışım: "Esnemekten yoruldum..." İlk Resmi Ders: Kamuda "Kravat" ve Bürokrasi Bu durum bir haftadan fazla sürdü. Sonunda dayanamayıp müdür yardımcısından randevu istedim. Üç müdür yardımcısı aynı makam odasını paylaşıyordu. Beni fark edince oturduğu yerden el işaretiyle yanına çağırdı. Gözlüğünün üstünden bana bakıp, eliyle boynumu göstererek kısık bir sesle: "Kravat" dedi. Kamudaki ilk dersimi böylece almıştım. Öğ...